Stare przysłowie mówi, że „prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie”. Niestety często zdarza się tak, że nie możemy liczyć na osoby, które wcześniej nazywaliśmy mianem przyjaciół. Okazuje się, że w złych chwilach, które nas spotykają, pozostajemy sami. A. Mickiewicz w swym utworze pt. „Przyjaciele” poruszył właśnie ten temat. Wiersz opowiada o Leszku i Mieszku i ich „bezgranicznej” przyjaźni, o której tak często mówili. Deklarowali swoje wzajemne oddanie i miłość. Mogłoby się zdawać, że ich przyjaźń jest wyjątkowa, niezniszczalna. Jednak zostają wystawieni na próbę. W sytuacji zaskoczenia przez niedźwiedzia, Leszek ucieka na drzewo, pozostawiając biednego
Meiszka bezbronnego. Ten niezwykle pouczający utwór pokazuje doskonale, że odrębną grupę przyjaciół stanowią fałszywi przyjaciele. Człowiek, określający się mianem „przyjaciela” jest w stanie oddać własne życie w obronie bliskiej osoby. Leszek temu zadaniu nie sprostał. Najpierw ratował własne życie, a gdy zagrożenie minęło, wtedy dopiero zainteresował się Mieszkiem. Prawdziwa przyjaźń przetrwa każdą próbę.